دیوانِ شمس› غزل ۷۶۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · G762 · ۱۱ اشعار
غزل شمارهٔ ۷۶۲
کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔
- G762:1 بدرد مرده کفن را به سر گور برآیداگر آن مرده ما را ز بت من خبر آید
- G762:2 چه کند مرده و زنده چو از او یابد چیزیکه اگر کوه ببیند بجهد پیشتر آید
- G762:3 ز ملامت نگریزم که ملامت ز تو آیدکه ز تلخی تو جان را همه طعم شکر آید
- G762:4 بخور آن را که رسیدت مهل از بهر ذخیرهکه تو بر جوی روانی چو بخوردی دگر آید
- G762:5 بنگر صنعت خوبش بشنو وحی قلوبشهمگی نور نظر شو همه ذوق از نظر آید
- G762:6 مبر امید که عمرم بشد و یار نیامدبگه آید وی و بیگه نه همه در سحر آید
- G762:7 تو مراقب شو و آگه گه و بیگاه که ناگهمثل کحل عزیزی شه ما در بصر آید
- G762:8 چو در این چشم درآید شود این چشم چو دریاچو به دریا نگرد از همه آبش گهر آید
- G762:9 نه چنان گوهر مرده که نداند گهر خودهمه گویا همه جویا همگی جانور آید
- G762:10 تو چه دانی تو چه دانی که چه کانی و چه جانیکه خدا داند و بیند هنری کز بشر آید
- G762:11 تو سخن گفتن بیلب هله خو کن چو ترازوکه نماند لب و دندان چو ز دنیا گذر آید
ganjoor: sh762 · public domain