پڑھیے› دفتر ۳› حصہ ۲۰۴ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۲۰۴ - بیان آنک رفتن انبیا و اولیا به کوهها و غارها جهت پنهان کردن خویش نیست و جهت خوف تشویش خلق نیست بلک جهت ارشاد خلق است و تحریض بر انقطاع از دنیا به قدر ممکن
بیان کہ انبیاء اور اولیاء کا پہاڑوں اور غاروں میں جانا خود کو چھپانے کے لیے نہیں اور مخلوق کی پریشانی کے خوف سے نہیں بلکہ مخلوق کی رہنمائی اور دنیا سے ممکن حد تک انقطاع پر ترغیب کے لیے ہے
- M3:4249 آنک گویند اولیا در کُه بُوَندتا ز چشم مردمان پنهان شوند
- M3:4250 پیش خلق ایشان فرازِ صد کُهاندگام خود بر چرخ هفتم مینهند
- M3:4251 پس چرا پنهان شود، کُهجو بوَدکو ز صد دریا و کُه زان سو بوَد
- M3:4252 حاجتش نبود به سوی کُه گریختکز پیش کرّهٔ فلک صد نعل ریخت
- M3:4253 چرخ گردید و ندید او گَردِ جانتعزیتجامه بپوشید آسمان
- M3:4254 گر به ظاهر آن پری پنهان بوَدآدمی پنهانتر از پریان بوَد
- M3:4255 نزد عاقل زان پری که مُضمرستآدمی صد بار خود پنهانترست
- M3:4256 آدمی نزدیک عاقل چون خفیستچون بود آدم که در غیب او صفیست