پڑھیے› دفتر ۵› حصہ ۳۰ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۳۰ - در تفسیر قول رسول علیهالسلام ما مات من مات الا و تمنی ان یموت قبل ما مات ان کان برا لیکون الی وصول البر اعجل و ان کان فاجرا لیقل فجوره
رسول علیہ السلام کے اس قول کی تفسیر میں کہ جو کوئی مرا وہ نہیں مرا مگر یہ کہ اس نے مرنے سے پہلے مرنے کی تمنا کی، اگر وہ نیک تھا تاکہ نیکی تک جلد پہنچے اور اگر وہ فاجر تھا تاکہ اس کی فجور کم ہو
- M5:603 زین بفرمودست آن آگه رسولکه هر آنک مرد و کرد از تن نزول
- M5:604 نبود او را حسرت نقلان و موتلیک باشد حسرت تقصیر و فوت
- M5:605 هر که میرد خود تمنی باشدشکه بدی زین پیش نقل مقصدش
- M5:606 گر بود بد تا بدی کمتر بدیور تقی تا خانه زوتر آمدی
- M5:607 گوید آن بد بیخبر میبودهامدم به دم من پرده میافزودهام
- M5:608 گر ازین زودتر مرا معبر بدیاین حجاب و پردهام کمتر بدی
- M5:609 از حریصی کم دران روی قنوعوز تکبر کم دران چهرهٔ خشوع
- M5:610 همچنین از بخل کم در روی جودوز بلیسی چهرهٔ خوب سجود
- M5:611 بر مکن آن پر خلد آرای رابر مکن آن پر رهپیمای را
- M5:612 چون شنید این پند در وی بنگریستبعد از آن در نوحه آمد میگریست
- M5:613 نوحه و گریهٔ دراز دردمندهر که آنجا بود بر گریهش فکند
- M5:614 وآنک میپرسید پر کندن ز چیستبیجوابی شد پشیمان میگریست
- M5:615 کز فضولی من چرا پرسیدمشاو ز غم پر بود شورانیدمش
- M5:616 میچکید از چشم تر بر خاک آباندر آن هر قطره مدرج صد جواب
- M5:617 گریهٔ با صدق بر جانها زندتا که چرخ و عرش را گریان کند
- M5:618 عقل و دلها بیگمان عرشیانددر حجاب از نور عرشی میزیند