پڑھیے› دفتر ۵› حصہ ۳۹ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۳۹ - قصهٔ محبوس شدن آن آهوبچه در آخر خران و طعنهٔ آن خران ببر آن غریب گاه به جنگ و گاه به تسخر و مبتلی گشتن او به کاه خشک کی غذای او نیست و این صفت بندهٔ خاص خداست میان اهل دنیا و اهل هوا و شهوت کی الاسلام بدا غریبا و سیعود غریبا فطوبی للغرباء صدق رسول الله
اس ہرن کے بچے کی کہانی جو گدھوں کے آخر میں قید ہو گیا تھا، اور ان گدھوں کا اس غریب پر کبھی لڑائی سے اور کبھی طنز سے طعنہ دینا، اور اس کا سوکھے بھوسے سے مبتلا ہونا جو اس کی غذا نہیں ہے، اور یہ خدا کے خاص بندے کی صفت ہے دنیا والوں اور اہل ہوس و شہوت کے درمیان، کہ اسلام اجنبی حالت میں شروع ہوا اور اجنبی حالت میں واپس لوٹے گا، پس خوشخبری ہو اجنبیوں کو، رسول اللہ نے سچ فرمایا
- M5:832 آهوی را کرد صیادی شکاراندر آخر کردش آن بیزینهار
- M5:833 آخری را پر ز گاوان و خرانحبس آهو کرد چون استمگران
- M5:834 آهو از وحشت به هر سو میگریختاو به پیش آن خران شب کاه ریخت
- M5:835 از مجاعت و اشتها هر گاو و خرکاه را میخورد خوشتر از شکر
- M5:836 گاه آهو میرمید از سو به سوگه ز دود و گرد که میتافت رو
- M5:837 هرکرا با ضد خود بگذاشتندآن عقوبت را چو مرگ انگاشتند
- M5:838 تا سلیمان گفت که آن هدهد اگرهجر را عذری نگوید معتبر
- M5:839 بکشمش یا خود دهم او را عذابیک عذاب سخت بیرون از حساب
- M5:840 هان کدامست آن عذاب این معتمددر قفس بودن به غیر جنس خود
- M5:841 زین بدن اندر عذابی ای بشرمرغ روحت بسته با جنسی دگر
- M5:842 روح بازست و طبایع زاغهادارد از زاغان و چغدان داغها
- M5:843 او بمانده در میانشان زارزارهمچو بوبکری به شهر سبزوار