پڑھیے› دفتر ۵› حصہ ۷۲ → پچھلا · اگلا ←
بخش ۷۲ - جواب آن مغفل کی گفته است کی خوش بودی این جهان اگر مرگ نبودی وخوش بودی ملک دنیا اگر زوالش نبودی و علی هذه الوتیرة من الفشارات
اس بے وقوف کا جواب جس نے کہا ہے کہ یہ جہان اچھا ہوتا اگر موت نہ ہوتی اور دنیا کی بادشاہی اچھی ہوتی اگر اس کا زوال نہ ہوتا، اور اسی طرح کی دوسری بے ہودہ باتوں پر۔
- M5:1759 آن یکی میگفت خوش بودی جهانگر نبودی پای مرگ اندر میان
- M5:1760 آن دگر گفت ار نبودی مرگ هیچکه نیرزیدی جهان پیچپیچ
- M5:1761 خرمنی بودی به دشت افراشتهمهمل و ناکوفته بگذاشته
- M5:1762 مرگ را تو زندگی پنداشتیتخم را در شوره خاکی کاشتی
- M5:1763 عقل کاذب هست خود معکوسبینزندگی را مرگ بیند ای غبین
- M5:1764 ای خدا بنمای تو هر چیز راآنچنان که هست در خدعهسرا
- M5:1765 هیچ مرده نیست پر حسرت ز مرگحسرتش آنست کش کم بود برگ
- M5:1766 ورنه از چاهی به صحرا اوفتاددر میان دولت و عیش و گشاد
- M5:1767 زین مقام ماتم و ننگین مناخنقل افتادش به صحرای فراخ
- M5:1768 مقعد صدقی نه ایوان دروغبادهٔ خاصی نه مستیی ز دوغ
- M5:1769 مقعد صدق و جلیسش حق شدهرسته زین آب و گل آتشکده
- M5:1770 ور نکردی زندگانی منیریک دو دم ماندست مردانه بمیر