M2:1233 — مدتی فردا و فردا وعده داد / شد درختِ خارِ او محکم نهاد

이 구절은 길 한가운데 가시나무를 심은 남자에 대한 이야기의 전환점입니다. 사람들과 통치자가 나무를 뽑으라고 재촉했지만, 그는 계속해서 “내일 하겠다”고 미루었습니다. 이 구절은 그 결과, 즉 미루는 동안 문제가 저절로 해결된 것이 아니라 오히려 더 악화되었음을 명확히 보여줍니다.

루미는 이 이야기를 통해 인간의 나쁜 습관이나 성품(خوی بد)을 길가의 가시나무에 비유합니다. 처음에는 사소해 보이고 쉽게 고칠 수 있을 것 같지만, ‘나중에’라고 미루는 사이에 그 악습은 우리 내면에 깊이 뿌리내려(محکم نهاد) 제거하기가 훨씬 더 어려워집니다. 반면, 그것을 고치려는 우리의 의지와 힘은 나이가 들면서 약해집니다. 이 구절은 미루는 행위의 위험성과 자기 수양의 시급함을 강조하는 핵심적인 부분입니다.

Este verso es el punto de inflexión en la parábola del hombre que plantó un espino en medio del camino. La procrastinación, el constante «mañana lo haré», no es una acción neutral; tiene consecuencias activas. Mientras el hombre aplaza su deber, el problema —el espino— no permanece estático. Crece, se fortalece y se arraiga más firmemente en la tierra.

Rumi utiliza esta imagen para ilustrar una verdad psicológica y espiritual fundamental: un mal hábito, un defecto de carácter o una tarea espiritual pendiente (el «espino») se vuelve más difícil de erradicar con el tiempo. La demora fortalece al vicio mientras debilita la voluntad de quien debe corregirlo. El verso subraya que el tiempo no es un aliado de la inacción; al contrario, trabaja a favor de la entropía y el afianzamiento de lo negativo.

این بیت در داستان مردی است که بوته‌ی خاری بر سر راه مردم کاشته است و به تذکر حاکم برای کندن آن توجهی نمی‌کند و مدام کار را به آینده واگذار می‌کند. مولانا از این تعلل و بهانه‌ی «فردا» نتیجه‌ای روشن می‌گیرد: با گذشت زمان، مشکل نه تنها حل نمی‌شود، بلکه بزرگ‌تر و ریشه‌دارتر می‌گردد.

این داستان، تمثیلی از مبارزه با عادات و صفات ناپسند در وجود انسان است. «درخت خار» نماد هر خوی بدی است که در ما وجود دارد، مانند خشم، حسد، تنبلی یا هر وابستگی زیان‌آور دیگر. بیت به ما هشدار می‌دهد که به تعویق انداختن اصلاح خود و مبارزه با این صفات، باعث می‌شود که این بدی‌ها در جان ما «محکم نهاد» شوند، یعنی ریشه‌دار، قوی و پایدار گردند. در مقابل، اراده و توان ما برای تغییر، با گذشت عمر و تکرار آن عادت بد، ضعیف‌تر می‌شود. پیام اصلی این است که برای اصلاح نفس و کندن خارهای درونی، باید فوراً و با جدیت اقدام کرد، پیش از آنکه دیر شود و ریشه‌کن کردنشان ناممکن گردد.