O'qish› Daftar 2› Rasul alayhissalomning bemorga nasihatining davomi› Bayt 2497
M2:2497 — عهد ما بشکست صد بار و هزار / عهد تو چون کوه ثابت بر قرار
M2:2497
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
انسان در پیمان خود با خدا بارها و بارها سستی می‌کند و آن را می‌شکند، اما پیمان و لطف خداوند همواره ثابت و استوار باقی می‌ماند.
این بیت بخشی از یک مناجات و اعتراف عاجزانه به درگاه خداوند است. گوینده، که نمایندهٔ نوع انسان است، به ضعف و بی‌ثباتی ارادهٔ بشری اشاره می‌کند. ما انسان‌ها بارها با خدا عهد می‌بندیم که راه درست را برویم، اما هر بار با وسوسه‌ای یا غفلتی این پیمان را می‌شکنیم. این شکستن نه یک بار، که «صد بار و هزار» بار تکرار می‌شود و نشان از یک ناتوانی ریشه‌دار در وجود ما دارد.
در مقابل این سستی و تزلزل انسانی، پایداری و وفای الهی قرار دارد. مولانا پیمان خداوند را به کوهی تشبیه می‌کند که «ثابت» و «بر قرار» است. این کوه نماد استواری، عظمت و تزلزل‌ناپذیری است. لطف، رحمت و عهد خداوند با بندگانش، برخلاف پیمان‌های انسانی، دستخوش تغییر و شکست نمی‌شود. این تقابل، همزمان که ضعف انسان را آشکار می‌کند، عظمت و بخشندگی بی‌پایان خداوند را به تصویر می‌کشد و زمینه را برای طلب رحمت در ابیات بعدی فراهم می‌آورد.
- عهد
- پیمان، قول و قرار
- ثابت
- پابرجا، استوار، بی‌حرکت
- بر قرار
- پابرجا، مستقر، برقرار
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.