O'qish› Daftar 2› Iblisning Muoviyaga yana javob berishi› Bayt 2640
M2:2640 — آفریدم تا ز من سودی کنند / تا ز شهدم دست‌آلودی کنند
M2:2640
Ma'no · به زبانِ تو — Sizning tilingiz · AI
خداوند می‌فرماید که من مخلوقات را آفریدم تا از لطف و رحمت من بهره‌مند شوند و از شیرینی عنایت من بچشند، نه اینکه من از آن‌ها سودی ببرم.
این بیت بخشی از حدیث قدسی است که ابلیس در گفتگوی خود با معاویه نقل می‌کند تا استدلال کند که ذات خداوند بر لطف و بخشش استوار است، نه قهر و خشم. ابلیس توضیح می‌دهد که هدف خداوند از آفرینش، سود رساندن به مخلوقات بوده است، نه نفع بردن از آنان.
تصویر «دست‌آلود کردن از شهد» بسیار گویاست. «شهد» یا عسل نماد رحمت، زیبایی، و شیرینی بی‌کران الهی است. «دست‌آلود کردن» به معنای چشیدن و بهره‌مند شدن است، حتی اگر اندک باشد. این تصویر نشان می‌دهد که آفرینش، دعوتی از سوی خداوند برای مشارکت در ضیافت لطف اوست. خداوند نیازی به مخلوقات ندارد، بلکه این مخلوقات هستند که برای کمال و شادکامی خود به او نیازمندند. این نگاه، رابطه عبد و معبود را از رابطه‌ای مبتنی بر ترس، به رابطه‌ای مبتنی بر عشق و اشتیاق برای چشیدن حلاوت قرب الهی تبدیل می‌کند.
- شهد
- عسل، شیرینی؛ در اینجا کنایه از لطف و رحمت الهی است.
- دست‌آلودی کنند
- اصطلاحی قدیمی به معنی بهره‌ای اندک بردن، چیزی را چشیدن، دست خود را به چیزی آغشته کردن.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.