沙姆斯集 · G3102 · 7 詩節
غزل شمارهٔ ۳۱۰۲
輕點任一詩節，即可開啟其專頁，內含譯文、評註與詞解。
- G3102:1 برست جان و دلم از خودی و از هستیشدست خاص شهنشاه روح در مستی
- G3102:2 زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاهزهی بلند که جان گشت در چنین پستی
- G3102:3 درست گشت مرا آنچ میندانستمچو در درستی آن مه مرا تو بشکستی
- G3102:4 چو گشت عشق تو فصاد و اکحلم بگشادبجستم از خود و گفتم زهی سبک دستی
- G3102:5 طبیب فقر بخست و گرفت گوش مراکه مژده ده که ز رنج وجود وارستی
- G3102:6 ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزدنه بحر را تو زبونی نه بسته شستی
- G3102:7 ز شمس تبریز این جنسها بخر بفروشز نقدهاش چو آن کیسه بر کمر بستی
ganjoor: sh3102 · public domain