沙姆斯集 · G437 · 6 詩節
غزل شمارهٔ ۴۳۷
輕點任一詩節，即可開啟其專頁，內含譯文、評註與詞解。
- G437:1 هر جور کهز تو آید بر خود نهم غرامتجرم تو را و خود را بر خود نهم تمامت
- G437:2 ای ماهروی از تو صد جور اگر بیایدتن را بود چو خَلعت جان را بود سلامت
- G437:3 هر کس ز جمله عالم از تو نصیب دارندعشق تو شد نصیبم احسنت ای کرامت
- G437:4 گه جام مست گردد از لذت می توگه می به جوش آید از چاشنی جامت
- G437:5 معنی به سجده آید چون صورت تو بیندهر حرف رقص آرد چون بشنود کلامت
- G437:6 عاشق چو مَستتر شد بر وی ملامت آیدزیرا که نُقل این می نبود به جز ملامت
ganjoor: sh437 · public domain