沙姆斯集 · G1725 · 9 联
غزل شمارهٔ ۱۷۲۵
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G1725:1 نگفتمت مرو آنجا که آشنات منمدر این سراب فنا چشمهٔ حیات منم
- G1725:2 وگر به خشم روی صدهزار سال ز منبه عاقبت به من آیی که منتهات منم
- G1725:3 نگفتمت که به نقش جهان مشو راضیکه نقشبند سراپردهٔ رضات منم
- G1725:4 نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهیمرو به خشک که دریای با صَفات منم
- G1725:5 نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مروبیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم
- G1725:6 نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنندکه آتش و تبش و گرمی هوات منم
- G1725:7 نگفتمت که صفتهای زشت در تو نهندکه گم کنی که سرِ چشمه صفات منم
- G1725:8 نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهتنظام گیرد؟ خلّاق بیجهات منم
- G1725:9 اگر چراغ دلی، دان که راه خانه کجاستوگر خداصفتی، دان که کدخدات منم
ganjoor: sh1725 · public domain