沙姆斯集 · G2392 · 7 联
غزل شمارهٔ ۲۳۹۲
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G2392:1 ای کهربای عشقت دل را به خود کشیدهدل رفته ما پی دل چون بیدلان دویده
- G2392:2 دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واریتا شحنه فراقت دستان دل بریده
- G2392:3 از بس شکر که جانم از مصر عشق خوردهنی را ز ناله من در جان شکر دمیده
- G2392:4 در سایههای عشقت ای خوش همای عرشیهر لحظه باز جانها تا عرش برپریده
- G2392:5 ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسریناز آب عشق رسته وین آهوان چریده
- G2392:6 دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه توهر دیده خویشتن را در آینه بدیده
- G2392:7 سرنای دولت تو ای شمس حق تبریزگوش رباب جانی برتافته شنیده
ganjoor: sh2392 · public domain