沙姆斯集 · G2408 · 10 联
غزل شمارهٔ ۲۴۰۸
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G2408:1 چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاهز ذره ذره شنو لا اله الا الله
- G2408:2 چه جای ذره که چون آفتاب جان آمدز آفتاب ربودند خود قبا و کلاه
- G2408:3 ز آب و گل چو برآمد مه دل آدم وارصد آفتاب چو یوسف فروشود در چاه
- G2408:4 سری ز خاک برآور که کم ز مور نهایخبر ببر بر موران ز دشت و خرمنگاه
- G2408:5 از آن به دانه پوسیده مور قانع شدکه او ز سنبل سرسبز ما نبود آگاه
- G2408:6 بگو به مور بهار است و دست و پا داریچرا ز گور نسازی به سوی صحرا راه
- G2408:7 چه جای مور سلیمان درید جامه شوقمرا مگیر خدا زین مثالهای تباه
- G2408:8 ولی به قد خریدار میبرند قبااگر چه جامه دراز است هست قد کوتاه
- G2408:9 بیار قد درازی که تا فروبریمقبا که پیش درازیش بسکلد زه ماه
- G2408:10 خموش کردم از این پس که از خموشی منجدا شود حق و باطل چنانک دانه ز کاه
ganjoor: sh2408 · public domain