沙姆斯集 · G2966 · 7 联
غزل شمارهٔ ۲۹۶۶
打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。
- G2966:1 هر چند بیگه آیی بیگاه خیز ماییای خواجه خانه بازآ بیگاه شد کجایی
- G2966:2 برگ قفس نداری جز ما هوس ندارییکتا چو کس نداری برخیز از دوتایی
- G2966:3 جان را به عشق واده دل بر وفای ما نهدر ما روی تو را به کز خویشتن برآیی
- G2966:4 بگذر ز خشک و از تر بازآ به خانه زوتراز جمله باوفاتر آخر چه بیوفایی
- G2966:5 لطفت به کس نماند قدر تو کس نداندعشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی
- G2966:6 گر چشم رفت خوابش از عاشقی و تابشبر ما بود جوابش ای جان مرتضایی
- G2966:7 گر شاه شمس تبریز پنهان شود به استیزدر عشق او تو جان بیز تا جان شوی بقایی
ganjoor: sh2966 · public domain