غزل شمارهٔ ۳۹۱

✦ 此首嘎扎勒之意

打开任一诗联，阅其专属页面——译文、解说、难词。

1. G391:1 مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدستوان حیات باصفای باوفا مست آمدست
2. G391:2 گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمشکو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست
3. G391:3 آب ما را گر بریزد ور سبو را بشکندای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست
4. G391:4 می‌فریبم مست خود را او تبسم می‌کندکاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست
5. G391:5 آن کسی را می‌فریبی کز کمینه حرف اوآب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست
6. G391:6 گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور منبرجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست
7. G391:7 گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان اوبا خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست
8. G391:8 عشق بی‌چون بین که جان را چون قدح پر می‌کندروی ساقی بین که خندان از بقا مست آمدست
9. G391:9 یار ما عشق است و هر کس در جهان یاری گزیدکز الست این عشق بی‌ما و شما مست آمدست

ganjoor: sh391 · public domain