ديوان شمس› غزل ١٢٣٩ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · G1239 · ١٠ بيتًا
غزل شمارهٔ ۱۲۳۹
افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.
- G1239:1 ای خواجه تو عاقلانه میباشچون بیخبری ز شور اوباش
- G1239:2 آن چهره که رشک فخر فقرستبا ناخن زشت خویش مخراش
- G1239:3 آن بت به خیال درنگنجدبتها به خیال خانه متراش
- G1239:4 جمله بت و بت پرست چون اوستغیر کل و جمله چیست جز لاش
- G1239:5 نی فهم کنند خلق این رانی دستوری که دم زنم فاش
- G1239:6 این ماش برنج احولانستور نی نه برنج هست و نی ماش
- G1239:7 پایانها را کجا شناسندچون پوشیدست رشک روهاش
- G1239:8 گر میدزدی ز زندگان دزدای دزد کفن به شب چو نباش
- G1239:9 اما ز قضاست مات من ماتهم حکم قضاست عاش من عاش
- G1239:10 خامش که ز شب خبر نداردآن کس که به روز خورد خشخاش
ganjoor: sh1239 · public domain