غزل شمارهٔ ۱۴۶

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G146:1 در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ مامحومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
2. G146:2 بادِ باده برگمار از لطف خود تا برپرددر هوا ما را که تا خفّت پذیرد سنگ ما
3. G146:3 بر کمیت می تو جان را کن سوار ِراه عشقتا چو یک گامی بود بر ما دو صد فرسنگ ما
4. G146:4 وارهان این جان ما را تو به رطلی می از آنکخون چکید از بینی و چشمِ دلِ آونگ ما
5. G146:5 ساقیا تو تیزتر رو این نمی‌بینی که بس ؟می‌دود اندر عقبْ اندیشه‌های لنگِ ما ؟
6. G146:6 در طرب اندیشه‌ها خرسنگ باشد جان‌گدازاز میانِ راه برگیرید این خرسنگِ ما
7. G146:7 در نوای عشق شمس الدین تبریزی بزنمطرب تبریز در پرده‌ عشاقی چنگ ما

ganjoor: sh146 · public domain