ديوان شمس غزل ١٧٠٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · G1702 · ٧ بيتًا

غزل شمارهٔ ۱۷۰۲

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

  1. G1702:1 درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیمتا نقش‌های خود را یک یک فروتراشیم
  2. G1702:2 از خویش خواب گردیم همرنگ آب گردیمما شاخ یک درختیم ما جمله خواجه تاشیم
  3. G1702:3 ما طبع عشق داریم پنهان آشکاریمدر شهر عشق پنهان در کوی عشق فاشیم
  4. G1702:4 خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیمخود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم
  5. G1702:5 هر صورتی که روید بر آینه دل مارنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم
  6. G1702:6 ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیماین خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
  7. G1702:7 تا ملک عشق دیدیم سرخیل مفلسانیمتا نقد عشق دیدیم تجار بی‌قماشیم

ganjoor: sh1702 · public domain