ديوان شمس› غزل ١٨٥٩ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · G1859 · ٦ بيتًا
غزل شمارهٔ ۱۸۵۹
افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.
- G1859:1 منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدیندلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
- G1859:2 چو آتشهای عشق او ز عرش و فرش بگذشتهستدر این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
- G1859:3 در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگها لیکنشود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
- G1859:4 چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپختهزدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
- G1859:5 در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زنیکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
- G1859:6 زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کردزبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین
ganjoor: sh1859 · public domain