غزل شمارهٔ ۲۳۰۳

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G2303:1 ناگاه درافتادم زان قصر و سراپردهدر قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده
2. G2303:2 دنیا نبود عیدم من زشتی او دیدمگلگونه نهد بر رو آن روسپی زرده
3. G2303:3 گلگونه چه آراید آن خاربن بد راآن خار فرورفته در هر جگر و گرده
4. G2303:4 با تارک گل آمد موبند فروهشتهابروی خود از وسمه آن کور سیه کرده
5. G2303:5 منگر تو به خلخالش ساق سیهش را بینخوش آید شب بازی لیک از سپس پرده
6. G2303:6 رو دست بشو از وی ای صوفی روشستهدل را بستر از وی ای مرد سراسترده
7. G2303:7 بدبخت و گران جانی کو بخت از او جویددربند بزرگی شد می‌سوزد چون خرده
8. G2303:8 فریاد رس ای جانان ما را ز گران جانانای از عدمی ما را در چرخ درآورده
9. G2303:9 خاموش سخن می‌ران زان خوش دم بی‌پایانتا چند سخن سازی تو زین دم بشمرده

ganjoor: sh2303 · public domain