ديوان شمس غزل ٢٤٩٠ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · G2490 · ٩ بيتًا

غزل شمارهٔ ۲۴۹۰

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

  1. G2490:1 ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثریدر سر مست من فکن جام شراب احمری
  2. G2490:2 بحر کرم توی مرا از کف خود بده نواباغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
  3. G2490:3 ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشته‌ایوی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
  4. G2490:4 بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنهای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
  5. G2490:5 گرچه به بتکده دلم هر نفسی است صورتینیست و نباشد و نبد چون رخ تو مصوری
  6. G2490:6 می چو دود بر این سرم بسکلد از تو لنگرمچهره زرد چون زرم سرخ شود چو آذری
  7. G2490:7 بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعه‌ایفضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
  8. G2490:8 این دل بی‌قرار را از قدحی قرار دهوین صدف وجود را بخش صفای گوهری
  9. G2490:9 یا برهان ز فکرتم یا برسان به فطرتمیا بتراش نردبان باز کن از فلک دری

ganjoor: sh2490 · public domain