غزل شمارهٔ ۲۸۲۹

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G2829:1 تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماریچه خوش است این صبوری چه کنم نمی‌گذاری
2. G2829:2 سر این خدای داند که مرا چه می‌دواندتو چه دانی ای دل آخر تو بر این چه دست داری
3. G2829:3 به شکارگاه بنگر که زبون شدند شیرانتو کجا گریزی آخر که چنین زبون شکاری
4. G2829:4 تو از او نمی‌گریزی تو بدو همی‌گریزیغلطی غلط از آنی که میان این غباری
5. G2829:5 ز شه ار خبر نداری که همی‌کند شکارتبنگر تو لحظه لحظه که شکار بی‌قراری
6. G2829:6 چو به ترس هر کسی را طرفی همی‌دوانداگر او محیط نبود ز کجاست ترسگاری
7. G2829:7 ز کسی است ترس لابد که ز خود کسی نترسدهمه را مخوف دیدی جز از این همه‌ست باری
8. G2829:8 به هلاک می‌دواند به خلاص می‌دواندبه از این نباشد ای جان که تو دل بدو سپاری
9. G2829:9 بنمایمت سپردن دل اگر دلم بخواهددل خود بدو سپردم هم از او طلب تو یاری

ganjoor: sh2829 · public domain