ديوان شمس غزل ٥٩٨ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · G598 · ١٣ بيتًا

غزل شمارهٔ ۵۹۸

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

  1. G598:1 یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟تا ذرّه‌صفت ما را که زیر و زبر یابد؟
  2. G598:2 آن بخت که را باشد کآید به لبِ جوییتا آب خورد از جو، خود عکسِ قمر یابد؟
  3. G598:3 یعقوب‌صفت که بْوَد کز پیرهنِ یوسفاو بویِ پسر جوید خود نورِ بصر یابد
  4. G598:4 یا تشنه چو اعرابی در چَه فکَند دلویدر دلوْ نگارینی چون تَنگِ شکر یابد
  5. G598:5 یا موسی‌ِ آتش‌جو، کآرد به درختی روآید که برَد آتش‌، صد صبح و سحر یابد
  6. G598:6 در خانه جَهَد عیسی تا وارهد از دشمناز خانه سویِ گردون ناگاه گذر یابد
  7. G598:7 یا همچو سلیمانی بشکافد ماهی رااندر شکمِ ماهی آن خاتمِ زر یابد
  8. G598:8 شمشیر به کف عُمَّر، در قصدِ رسول آیددر دامِ خدا افتد وز بخت نظر یابد
  9. G598:9 یا چون پسرِ ادْهَم رانَد به‌سوی آهوتا صید کند آهو خود صیدِ دگر یابد
  10. G598:10 یا چون صدف‌ِ تشنه بگشاده‌دهان آیدتا قطره به خود گیرد در خویش گهر یابد
  11. G598:11 یا مردِ علف‌کَش کاو گردد سویِ ویران‌هاناگاه به ویرانی از گنج خبر یابد
  12. G598:12 ره رو، بهل افسانه، تا محرم و بیگانهاز نورِ اَلَمْ نَشْرَح بی‌شرحِ تو دریابد
  13. G598:13 هر کاو سویِ شمس‌الدّین از صدق نهد گامیگر پاش فروماند‌، از عشق دو پر یابد

ganjoor: sh598 · public domain