ديوان شمس› غزل ٦٤٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · G647 · ٦ بيتًا
غزل شمارهٔ ۶۴۷
افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.
- G647:1 تدبیر کند بنده و تقدیر نداندتدبیر به تقدیر خداوند چه ماند
- G647:2 بنده چو بیندیشد پیداست چه بیندحیلت بکند لیک خدایی بنداند
- G647:3 گامی دو چنان آید کو راست نهادستوان گاه که داند که کجاهاش کشاند
- G647:4 استیزه مکن مملکت عشق طلب کنکاین مملکتت از ملک الموت رهاند
- G647:5 شه را تو شکاری شو کم گیر شکاریکاشکار تو را باز اجل بازستاند
- G647:6 خامش کن و بگزین تو یکی جای قراریکان جا که گزینی ملک آن جات نشاند
ganjoor: sh647 · public domain