غزل شمارهٔ ۹۳۴

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G934:1 میان باغ، گل سرخ‌، های و هو داردکه بو کنید دهان مرا چه بو دارد
2. G934:2 به باغ، خود همه مستند لیک نی چون گلکه هر یکی به قدح خورد و او سبو دارد
3. G934:3 چو سال سال نشاطست و روز روز طربخنک مرا و کسی را که عیش خو دارد
4. G934:4 چرا مقیم نباشد چو ما به مجلس گلکسی که ساقی باقیِ ماهرو دارد
5. G934:5 هزار جان مقدس فدای آن جانیکه او به مجلس ما امر اشربوا دارد
6. G934:6 سؤال کردم گل را که بر کی می‌خندیجواب داد بر آن زشت، کو دو شو دارد
7. G934:7 هزار بار خزان کرد نو بهارِ تو راچه عشق دارد با ما چه جست و جو دارد
8. G934:8 پیاله‌ای به من آورد گل که باده خوری؟خورم! چرا نخورم بنده هم گلو دارد
9. G934:9 چه حاجتیست گلو باده‌ی خدایی راکه ذره ذره همه نُقل و می از او دارد
10. G934:10 عجب که خار چه بدمست و تیز و روترشستز رشک آنکِ گل و لاله صد عدو دارد
11. G934:11 به طور موسی بنگر که از شراب گزافدهان ندارد و اشکم چهارسو دارد
12. G934:12 به مستیان درختان نگر به فصل بهارشکوفه کرده که در شرب می غلو دارد

ganjoor: sh934 · public domain