M2:128 — «‌جان بابا‌» گویدت ابلیس هین / تا به دَم بفریبدت دیو لعین

这句诗出现在鲁米告诫读者要对“外人”（اغیار, aghyār）或精神上的敌人保持警惕的段落中。他刚刚敦促读者要像狮子一样勇猛，像利剑一样果断，不要对那些会伤害自己精神道路的人心软。

此处的关键意象是魔鬼（伊卜劣厮，Iblīs）的欺骗手法。他不会以凶神恶煞的面目出现，反而会用最亲切、最诱人的称呼——“جان بابا”（jān-i bābā），意为“父亲的灵魂”或“我亲爱的”——来接近你。这种虚假的温情是一种“巧言”（دَم, dam），旨在让你放下戒备。鲁米在此提醒我们，最大的危险往往伪装成最甜蜜的诱惑。

紧接着的诗句（M2:129）将这种欺骗直接与亚当的故事联系起来，指出魔鬼正是用同样的手法欺骗了人类的始祖。因此，这不仅是一个普遍的道德警告，也是一个深刻的神学提醒：人类最古老的弱点，就是容易被那些看似充满爱意、实则包藏祸心的言语所迷惑。在苏菲的道路上，辨别真伪之言至关重要。

این بیت هشداری است در برابر فریبکاری دشمنان دوست‌نما. مولانا در ابیات قبل، سالک را تشویق می‌کند که با «اغیار» (بیگانگان طریق حق) سرسخت باشد و فریب ظاهرشان را نخورد. او این دشمنان را به گرگ‌هایی تشبیه می‌کند که در کمین یوسفِ جان نشسته‌اند.

در این بیت، این دشمن به «ابلیس» تشبیه می‌شود که استاد فریب است. ابلیس با لحنی بسیار صمیمی و عاطفی («جان بابا») سخن می‌گوید تا اعتماد شخص را جلب کند. این ترفند، که مولانا آن را «دَم» (نفس گرم، سخن فریبنده) می‌نامد، همان روشی است که شیطان برای فریب دادن حضرت آدم به کار برد. مولانا هشدار می‌دهد که این دیو نفرین‌شده (دیو لعین) از همین راه، یعنی تظاهر به دوستی و دلسوزی، انسان را به دام می‌اندازد.

نکتهٔ اصلی این است که خطرناک‌ترین دشمنان، آنهایی نیستند که آشکارا دشمنی می‌کنند، بلکه کسانی هستند که در لباس دوستی و با کلمات شیرین، زهر خود را می‌ریزند. سالک باید هوشیار باشد و فریب این «تلبیس» (حق را باطل نشان دادن) را نخورد و به هر سخن نرمی اعتماد نکند.