Oxu Dəftər 6 Kitab əl-Muvatta əl-Kərim Beyt 35

M6:35 — زهرها هرچند زهری می‌کنند / زود تریاقاتشان بر می‌کنند

زهرها هرچند زهری می‌کنندزود تریاقاتشان بر می‌کنند
✦ Bu beyti Azərbaycanca dilində render edin

M6:35

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — onun Məsnəvi mühazirələrinin səs yazılarından

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: هرچند که زهرها کار زهریِ خود را می‌کنند، پادزهرهایشان به سرعت در برابرشان برمی‌خیزند و اثرشان را از میان می‌برند. معنا: این بیت به تدبیر حکیمانه الهی در آفرینش اشاره دارد؛ هر عامل زیان‌باری در طبیعت با پادزهر و علاج خود همراه است.

شرح

من در توضیح این بیت، به یک حقیقت عمیق‌تر در جهان‌بینی مولانا اشاره می‌کنم که همان «تدبیر الهی» در کار آفرینش است. این جهان، آن‌طور که مولانا می‌بیند، صرفاً آشفته و بی‌نظم نیست؛ بلکه نظمی از نوع دیگر بر آن حاکم است. مولانا می‌گوید «زهرها هرچند زهری می‌کنند / زود تریاقاتشان بر می‌کنند». این فقط یک مشاهده تجربی نیست، بلکه بیانگر یک اصل کیهانی است.

در عالم طبیعت، هیچ چیز بی‌تدبیر و بی‌جواب رها نشده است. هرگاه که پلیدی‌ای، زهرآگینی‌ای، یا خاری نمودار می‌شود، بلافاصله مکانیزم جبرانی و پادزهر آن نیز از جانب هستی پدیدار می‌شود. همان‌طور که برای پلیدی‌ها «آب‌ها بر پاک کردن می‌تنند»، برای زهرها نیز «تریاقاتشان بر می‌کنند». این بدان معناست که عالم، یک موجود زنده و خودتنظیم‌گر است که هرگونه نقصان یا فسادی را با ابزاری برای ترمیم و پاکیزگی خود همراه ساخته است. این نه تنها در ظاهر طبیعت، که در باطن هستی و در ساحت روح انسانی نیز جاری است. هر رنجی، در خود بذری از شفا دارد و هر جدایی، وعده‌ای از وصال را در پی.

این سخن، مقدمه‌ای است برای یک جهان‌بینی عمیق‌تر که در مثنوی به اوج خود می‌رسد: «این جهان جنگ است کل چون بنگری». عالم طبیعت، به گفته مولانا، بر پایه تضادها و اضداد بنا شده است. وجود زهر و تریاق، پلیدی و آب پاک‌کننده، خار و آتش، همگی جلوه‌هایی از این اصل کلی تضاد هستند. اما مهم این است که این تضاد، نه به معنای هرج‌ومرج، بلکه به مثابه موتوری برای حرکت و حیات است. جهان نه با نفی اضداد، بلکه با حضور و تعادل آن‌هاست که معنا می‌یابد و پویا می‌ماند. این تدبیر الهی است که در دل این جنگ و تضاد، سازوکار بقا و تعادل را نیز نهاده است؛ از این‌رو زهرها هرگز قادر به پیروزی مطلق نیستند، زیرا تریاقشان همیشه در کمین است. این باور به پادزهر، نفیِ کامل بدبینی را به همراه دارد و به ما می‌آموزد که همواره به امکان رستگاری و رهایی چشم داشته باشیم.

نکات کلیدی

  • تدبیر الهی: هستی به گونه‌ای آفریده شده که برای هر ضرری، پادزهر و علاج آن را نیز فراهم کرده است.
  • اصل تضاد: جهان بر مبنای اضداد (خیر و شر، زهر و تریاق) بنا شده است، اما این تضاد، خود منبع تعادل و حیات است.
  • نفی بدبینی: باوری عمیق به اینکه هیچ شرّی در عالم مطلق و بی‌رقیب نیست، همواره امکان رهایی و درمان وجود دارد.
  • خودتنظیمی عالم: جهان یک سیستم زنده و هوشمند است که قادر به ترمیم و پاکیزگی خود از طریق مکانیسم‌های جبرانی است.

Sources: d6-s01 · 00:58:30

به زبانِ تو — Sənin dilin · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.