Oxu› Dəftər 6› O şəxsin hekayəti ki, yuxuda gördü ki, nə axtarırsan, Misirdə tapılacaq, orada filan məhəllədə filan evdə bir xəzinə var, Misirə gəldikdə, biri dedi ki, mən yuxuda görmüşəm ki, Bağdadda filan məhəllədə filan evdə bir xəzinə var, bu şəxsin məhəlləsinin və evinin adını dedi, o şəxs başa düşdü ki, Misirdə xəzinə deməsi mənim Misirdə olduğumu təsdiq etmək üçündür, yəni öz evindən başqa yerdə axtarmamalısan, lakin bu xəzinə qətiyyət və həqiqətdir ki, yalnız Misirdə əldə edilər› Beyt 4208
M6:4208 — گفت یا رب برگ دادی رفت برگ / یا بده برگی و یا بفرست مرگ
M6:4208
Məna · به زبانِ تو — Sənin dilin · AI
Habiendo malgastado toda su fortuna, el hombre se dirige a Dios en total desesperación, pidiéndole o bien una nueva provisión para vivir, o bien el alivio de la muerte.
Este verso captura el punto más bajo del protagonista de la historia. Tras dilapidar la herencia que había recibido sin esfuerzo, se encuentra en la ruina total. Su oración es un grito de desesperación que refleja una fe rudimentaria y transaccional: se vuelve hacia Dios solo cuando está completamente vacío y necesitado. Su petición es un ultimátum desesperado, presentando solo dos opciones: la restauración de su riqueza material («sustento») o el fin de su sufrimiento a través de la muerte.
En el contexto de la historia, este momento de vacío y desesperación es crucial. Rumi lo utiliza para ilustrar un principio sufí fundamental: el vaciamiento precede al llenado. Como un instrumento musical que solo suena cuando está hueco, el hombre debe llegar a la indigencia para comenzar a «recordar a Dios» (yād-e Ḥaqq). Su oración, aunque cruda, es el primer paso para salir de su olvido espiritual. Es esta desesperación la que lo hace receptivo al sueño que lo enviará en su viaje a Egipto, un viaje que en última instancia le revelará que el verdadero tesoro siempre estuvo dentro de sí mismo.
- برگ
- Literalmente «hoja». En poesía, se usa comúnmente para significar «provisiones», «medios de subsistencia», «equipo» o «preparación» para un viaje o para la vida.
- یا رب
- «¡Oh, Señor!». Una invocación común y directa a Dios en persa y árabe, a menudo utilizada en momentos de súplica o angustia.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.