Divani-Şəms Qəzəl 1711 Beyt 2 ← əvvəlki · növbəti →

Divani-Şəms · غزل شمارهٔ ۱۷۱۱

  1. پروانه‌ای تو بهر تو بفروز سینه را تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم

G1711:2

Sənin dilin

Sizin dildə hələ tərcümə yoxdur — o, bütün qəzəl üçün birdəfəyə hazırlanır:

Bu beytin şərhi

Hələ yazılmayıb — bu beytin qəzəl daxilində yaxından oxunuşu:

Bütün qəzəl ↗

  1. 1 بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم·حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم
  2. 2 پروانه‌ای تو بهر تو بفروز سینه را·تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم
  3. 3 بفزای خوف عشق نخواهیم ایمنی·زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم
  4. 4 پروانه را ز شمع تو هر روز مژده‌ای است·یعنی که مات شو که همی‌ مات ضامنیم
  5. 5 شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من·بی‌من شویم از خود و ز عشق صد منیم
  6. 6 تا باغ گلستان جمال تو دیده‌ایم·چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم
  7. 7 بر گلشن زمانه برو آتشی بزن·زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم
  8. 8 ای آنک سست دل شده‌ای در طریق عشق·در ما گریز زود که ما برج آهنیم
  9. 9 از ذوق آتش شه تبریز شمس دین·داریم آب رو و همه محض روغنیم

ganjoor: sh1711 · public domain