بخش ۱۲۶ - صید کردن شیر آن خر را و تشنه شدن شیر از کوشش، رفت به چشمه تا آب خورد تا باز آمدنِ شیر جگربند و دل و گرده را روباه خورده بود کی لطیفترست، شیر طلب کرد دل و جگر نیافت از روبه پرسید کی کو دل و جگر؟ روبه گفت اگر او را دل و جگر بودی آنچنان سیاستی دیده بود آن روز و به هزار حیله جان برده؛ کی برِ تو باز آمدی؟ لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر

Şirin eşşəyi ovlaması və çalışmaqdan şirin susaması, su içmək üçün çeşməyə getməsi. Şir qayıtana qədər tülkü eşşəyin qara ciyərini, ürəyini və böyrəyini yemişdi, çünki bunlar daha incədir. Şir ürəyi və qara ciyəri soruşdu, tapmadı. Tülküdən soruşdu ki, “Ürək və qara ciyər hardadır?” Tülkü dedi: “Əgər onun ürəyi və qara ciyəri olsaydı, o gün belə bir siyasət görmüş və min hiylə ilə canını qurtarmış, yenidən sənin yanına gələrdirmi? Əgər eşitsəydik və ya ağıl sahibi olsaydıq, cəhənnəm əhlindən olmazdıq.”