بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

İnsan bədəninin qonaq evinə, müxtəlif düşüncələrin müxtəlif qonaqlara bənzədilməsi. Arif kədər və sevinc düşüncələrinə razılıqda, qəribsevər, İbrahim kimi qonaqpərvər bir insan kimidir. İbrahim qapısı kafirə də, möminə də, əminə də, xainə də həmişə açıq idi və bütün qonaqlara xoş üz göstərirdi