بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Bir alim-arifdən soruşdular ki, “Əgər namazda biri uca səslə ağlasa, ah çəksə və fəryad etsə, namazı batil olar?” Cavab verdi ki, “Bunun adı göz yaşıdır. Görən nə görüb? Əgər Allah şövqü görüb ağlayırsa, ya da günahından peşmanlıqdan, namazı pozulmaz, əksinə kamil olar, çünki ‘Qəlbin hüzuru olmadan namaz yoxdur’. Əgər o, bədən xəstəliyindən, ya da övlad ayrılığından görübsə, namazı pozular, çünki namazın əsası bədəni tərk etməkdir və övladı İbrahim (s) kimi namazı kamilləşdirmək üçün qurban etməkdir, bədənini də Nəmrudun atəşinə təslim etməkdir. Peyğəmbərə (s) bu sifətlərlə əmr gəldi ki, ‘İbrahimin dininə tabe ol, həqiqətən İbrahimdə sizin üçün gözəl bir nümunə var idi’.”