بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Nəsuh tövbəsini bildirən hekayə. Necə ki, süd döşdən çıxanda bir daha döşə qayıtmaz, nəsuh tövbəsi edən də o günahı bir daha rəğbət yolu ilə xatırlamaz, əksinə hər an nifrəti artar və bu nifrət qəbul ləzzətini tapdığının dəlilidir, ilk şəhvətin ləzzəti yox oldu, bunun yerini bu tutdu. Eşqin dərdini başqa eşqdən başqa heç nə aradan qaldırmaz. Niyə daha gözəl bir köməkçi axtarmırsan? Kimin ki ürəyi o günaha rəğbət edərsə, bu, qəbul ləzzətini tapmadığının əlamətidir və qəbul ləzzəti o günah ləzzətinin yerini tutmamışdır, “Biz onu asana müvəffəq edəcəyik” olmamışdır, ləzzət və “Biz onu çətinliyə müvəffəq edəcəyik” hələ də onda qalmaqdadır.