قرائت› دفتر ۱› بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود› بیت ۱۲۰۸
M1:1208 — چون سلیمان را سراپرده زدند / جمله مرغانش به خدمت آمدند
M1:1208
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
این بیت آغاز داستان سلیمان و هدهد است و میگوید وقتی دربار سلیمان نبی برپا شد، تمام پرندگان که подданگان او بودند، برای خدمت به نزد او حاضر شدند.
این بیت صحنهی داستان را آماده میکند. مولانا با تصویر «سراپرده زدن» که نماد برپایی قدرت و دربار یک پادشاه است، عظمت و شکوه حضرت سلیمان را نشان میدهد. سلیمان، در سنت عرفانی، نماد انسان کاملی است که بر نیروهای ظاهری و باطنی جهان (از جمله زبان حیوانات) تسلط دارد.
آمدن «جملهی مرغان» به خدمت او، فقط یک رویداد داستانی نیست، بلکه اشاره به این حقیقت دارد که تمام موجودات و نیروهای طبیعت، در برابر انسان کامل و خلیفهی خدا تسلیم و فرمانبردار هستند. پرندگان در اینجا نماد نیروهای لطیف و معنوی و همچنین جنبههای گوناگون روح انسانی هستند که وقتی انسان به مقام سلیمانی (کمال معنوی) میرسد، همگی تحت فرمان او درمیآیند و در هماهنگی کامل با او عمل میکنند. این بیت، مقدمهای است برای ورود به داستان اصلی که در آن، با وجود این همه شکوه و دانایی، قضا و قدر الهی میتواند حتی چشم تیزبین هدهد را نیز از دیدن حقیقت باز دارد.
- سراپرده
- خیمهی بزرگ و مجلل، بارگاه شاهی
- زدند
- در اینجا به معنی برپا کردند، بنا کردند
- جمله
- همه، تمام
- به خدمت آمدند
- برای خدمتگزاری حاضر شدند، به حضور رسیدند
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.