Read› Daftar 1› Interpretation of 'Whatever God wills, comes to pass.'› beyt 1892
M1:1892 — قطرهای کو در هوا شد یا که ریخت / از خزینهٔ قدرت تو کی گریخت
M1:1892
Meaning · به زبانِ تو — Your language · AI
هیچ ذرهای از وجود، حتی اگر به ظاهر نابود یا پراکنده شود، هرگز از قلمرو قدرت مطلق خداوند خارج نمیشود و از دست او نمیرود.
این بیت در ادامهٔ نیایش مولانا با خداوند آمده است. او پیشتر از خدا خواسته بود که «قطرهٔ دانش» وجودش را از تبخیر شدن توسط هوا و هوس و یا جذب شدن توسط «خاک تن» محافظت کند. اکنون، او با اطمینان کامل به قدرت مطلق الهی، این فکر را کامل میکند.
مولانا میگوید حتی اگر این قطره در هوا ناپدید شود (نشفش کنند) یا بر زمین بریزد و به ظاهر از بین برود، در واقع هرگز از «خزانهٔ قدرت» خداوند فرار نکرده است. این تصویری از مفهوم توحید افعالی است: هیچ رویدادی در عالم، حتی نابودی و پراکندگی، خارج از سیطره و ارادهٔ خداوند نیست. همان قدرتی که موجودات را از عدم به هستی میآورد، قادر است آنها را از نیستی ظاهری دوباره بازگرداند و احضار کند.
این بیت، مقدمهای است برای ابیات بعدی که در آن مولانا توضیح میدهد چگونه خداوند هر لحظه اضداد را به هم تبدیل میکند و کاروانهای هستی را از عدم فرامیخواند، همانطور که هر صبح افکار و عقول را از «دریای» خواب بازمیگرداند یا در بهار، شاخ و برگ خشکیده را دوباره زنده میکند. بنابراین، گم شدن یک قطره در برابر قدرت بینهایت الهی امری بیمعناست.
- کو
- که او
- خزینه
- خزانه، گنجینه
- کی گریخت
- چگونه توانست بگریزد؟ (پرسش انکاری به معنی: هرگز نتوانست بگریزد)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.