قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را› بیت ۲۷۹۱

M1:2791 — بوی لطف او بیابانها گرفت / ذره‌های ریگ هم جانها گرفت

بوی لطف او بیابانها گرفتذره‌های ریگ هم جانها گرفت
عطر مهربانی او در تمام بیابان‌ها پیچید،و تک‌تک ذره‌های شن، جان گرفتند و زنده شدند.
اعرابی می‌گوید که لطف و محبت خلیفه (که نماد لطف الهی است) آنچنان فراگیر و حیات‌بخش است که تمام بیابان خشک و بی‌جان را پر کرده و حتی به ذرات بی‌ارزش ریگ، جان بخشیده است.

M1:2791

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.