اشکِ دیده‌ست از فراقِ تو دوان — M1:602 · مثنوی معنوی

اشکِ دیده‌ست از فراقِ تو دوانآهِ آه‌ست از میان جان روان

از دوری توست که از چشم‌هایمان اشک می‌ریزد،و از اعماق جانمان آه و ناله برمی‌خیزد.

این اعتراض ما از روی دشمنی نیست؛ بلکه اشک‌ها و آههایی است که بی‌اختیار از درد جدایی تو از اعماق وجودمان جاری می‌شود.

M1:602

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.