M1:658 — وان امیران دگر، اتباع تو / کَرد عیسی جمله را اشیاع تو

این بیت بخشی از داستان وزیر مکار نصرانی است که برای نابود کردن دین مسیح از درون، نقشه می‌کشد. او پس از جلب اعتماد کامل پادشاه و مسیحیان، خود را به عنوان یک قدیس و ولیّ خدا جا می‌زند و از زندان، به طور پنهانی با دوازده امیر یا بزرگ جامعهٔ مسیحی ارتباط برقرار می‌کند.

در این مرحله از نقشه، وزیر هر یک از امیران را جداگانه پیش خود می‌خواند و به هر کدام می‌گوید که تو جانشین حقیقی من و نایب عیسی هستی. این بیت ادامهٔ همان سخن فریب‌آمیز است. وزیر به هر امیر می‌گوید: «آن یازده امیر دیگر همگی پیرو و فرمان‌بردار تو هستند و این مقام را خود حضرت عیسی به تو داده و آنها را شیعه و تابع تو کرده است.»

مولانا با این تصویر، ریشهٔ تفرقه و اختلاف در یک امت را نشان می‌دهد. وزیر مکار با دادن وعدهٔ رهبری انحصاری به هر فرد، بذر کبر و دشمنی را میان آنان می‌کارد. هر امیری با این تصور که او رهبر برگزیده و دیگران تابع اویند، از آنجا بیرون می‌رود و این زمینه‌ساز درگیری‌ها و انشعاباتی می‌شود که در نهایت اساس دین را از هم خواهد پاشید. این حیله، نمادی از نفس اماره است که با وعده‌های دروغینِ برتری و ریاست، انسان‌ها را به جان هم می‌اندازد.