Čitaj› Knjiga 3› Nastavak priče o onima koji su se sukobljavali sa slončićima› Bejt 123
M3:123 — هر زمان نزعیست جزو جانت را / بنگر اندر نزع جان ایمانت را
M3:123
Značenje · به زبانِ تو — Tvoj jezik · AI
هر لحظهای که از عمرت میگذرد، بخشی از وجود تو میمیرد. در این مرگ تدریجی که همان زندگی است، باید مراقب باشی که ایمانت را از دست ندهی.
مولانا صحنهی هولناک جان کندن بیمار را به یک حقیقت کلی در زندگی هر انسان پیوند میزند. آن بیمار در لحظهی مرگ، فرشتگان عذاب را میبیند و ایمانی که یک عمر داشته در معرض آزمونی نهایی قرار میگیرد. اما مولانا میگوید این «نزع» یا جان کندن، فقط مخصوص لحظهی آخر نیست؛ تمام عمر ما یک جان کندنِ تدریجی است.
هر روز و هر لحظه، پارهای از «جان» ما که همان عمر و فرصتهای ماست، از دست میرود. همانطور که در ابیات بعدی عمر به کیسهی زر تشبیه میشود که سکههایش یک به یک خرج میشوند، در اینجا نیز هر لحظه به مثابهی یک «نزع جزئی» است. پس آزمون ایمان نیز یک رویداد پایانی نیست، بلکه امری است مستمر. باید در هر لحظه از این مرگ تدریجی، به ایمان خود بنگریم و آن را بیازماییم. آیا در برابر سختیها، وسوسهها و گذر ایام، ایمان ما استوار میماند یا ذرهذره همراه با عمرمان تحلیل میرود؟ این بیت دعوتی است به مراقبهای دائمی، تا در «نزع اکبر» و مرگ نهایی، با ایمانی سالم از این جهان برویم.
- نزع
- جان کندن، حالت احتضار، کندن روح از بدن
- جزو جانت را
- بخشی از جان تو را، پارهای از وجودت را
- اندر
- در، درونِ
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.