Masnavi M5:2413 — بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان میکرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و رهگذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سببسازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را — ریختند اندر دهانش شوربا / میفشردند اندرو نانپارهها
This beyt has no recorded commentary from any source on this server yet.
The corpus is the canonical text; commentary is added incrementally as
primary sources are processed. If you would like commentary added for
this beyt, see the sources page.
No commentary yet
This beyt has no recorded commentary from any source on this server yet. The corpus is the canonical text; commentary is added incrementally as primary sources are processed. If you would like commentary added for this beyt, see the sources page.