Read› Daftar 6› Returning to the story of the mouse seeking the frog at the riverbank and pulling the end of the string so the frog in the water would know of its seeking.› beyt 2953
M6:2953 — جان چو مور و تن چو دانهٔ گندمی / میکشاند سو به سویش هر دمی
M6:2953
Meaning · به زبانِ تو — Your language · AI
روح مانند مورچهای است که جسم را، همچون دانهٔ گندمی، پیوسته به دنبال خود میکشد تا آن را با خود همجنس و همذات سازد.
مولانا در این بخش از داستان، در حال توضیح این نکتهٔ عمیق عرفانی است که «جنسیت» یا خویشاوندی حقیقی، امری معنوی و روحانی است، نه مادی و صوری. او برای روشن کردن این مفهوم، از تمثیل مورچه و دانهٔ گندم استفاده میکند.
در این تمثیل، جان (روح) به مورچهای فعال و آگاه تشبیه شده و تن (جسم) به دانهٔ گندمی بیجان. همانطور که مورچه دانه را به لانهٔ خود میبرد تا آن را مصرف کرده و جزئی از وجود خود کند، روح نیز جسم را در این دنیا به دنبال خود میکشد. هدف نهایی این کشش، نه صرفاً حرکت دادن جسم، بلکه «استحاله» و دگرگونی آن است. روح میخواهد جسم و قوای آن را تحت تسلط خود درآورد و آن را از ماهیت صرفاً مادی به مرتبهای روحانیتر تبدیل کند و با خود همجنس سازد.
این بیت مقدمهای است برای توضیح این که نیروی محرک اصلی در عالم، جاذبهٔ میان ارواح و معانی همجنس است، نه حرکت ظاهری اجسام. جسم مانند گروگانی در دست روح است و حرکتش تابع کشش روح است، همانطور که حرکت دانهٔ گندم تابع حرکت مورچهای است که آن را حمل میکند.
- مور
- مورچه
- دمی
- لحظهای، هر لحظه
- سو به سو
- به این سو و آن سو، به هر طرف
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.