দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৬৭৮› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۶۷۸
- هر جفایی که کند می رسدش هر جفایی که کند بردارم
G1678:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 من اگر نالم اگر عذر آرم·پنبه در گوش کند دلدارم
- 2 هر جفایی که کند می رسدش·هر جفایی که کند بردارم
- 3 گر مرا او به عدم انگارد·ستمش را به کرم انگارم
- 4 داروی درد دلم درد وی است·دل به دردش ز چه رو نسپارم
- 5 عزت و حرمتم آنگه باشد·که کند عشق عزیزش خوارم
- 6 باده آنگه شود انگور تنم·که بکوبد به لگد عصارم
- 7 جان دهم زیر لگد چون انگور·تا طرب ساز شود اسرارم
- 8 گرچه انگور همه خون گرید·که از این جور و جفا بیزارم
- 9 پنبه در گوش کند کوبنده·که من از جهل نمیافشارم
- 10 تو گر انکار کنی معذوری·لیک من بوالحکم این کارم
- 11 چون ز سعی و قدمم سر کردی·آنگهی شکر کنی بسیارم
ganjoor: sh1678 · public domain