দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৯০০› শের ১৭ ← পূর্ববর্তী

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۹۰۰

  1. همه مستان نبشتند این غزل را به خون دل ز خون پالای مستان

G1900:17

আপনার ভাষা

সকল মত্তরা লিখেছে এই গজলখানি,হৃদয়ের রক্ত দিয়ে, মত্তদের রক্ত-ছাঁকনি থেকে।
সমস্ত মত্তরা এই গজলটি রচনা করেছে তাদের হৃদয়ের রক্ত দিয়ে, যা তাদের রক্তصافকারী শিরা থেকে নিঃসৃত হয়েছে।

ai-draft · gemini-2.5-pro

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

نبشتندলিখেছেخون پالایরক্ত صافকারী, রক্ত-ছাঁকনি (এখানে শিরা বা উৎস)

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 بیا ای مونس جان‌های مستان·ببین اندیشه و سودای مستان
  2. 2 بیا ای میر خوبان و برافروز·ز شمع روی خود سیمای مستان
  3. 3 نمی‌آیی سر از طاقی برون کن·ببین این غلغل و غوغای مستان
  4. 4 بیا ای خواب مستان را ببسته·گشا این بند را از پای مستان
  5. 5 همه شب می رود تا روز ای مه·به اهل آسمان هیهای مستان
  6. 6 همی‌گویند ما هم زو خرابیم·چنین است آسمان پس وای مستان
  7. 7 فرشته و آدمی دیوان و پریان·ز تو زیر و زبر چون رای مستان
  8. 8 کلاه جمله هشیاران ربودند·در این بازارگه چه جای مستان
  9. 9 میفکن وعده مستان به فردا·توی فردا و پس فردای مستان
  10. 10 چو مستان گرد چشمت حلقه کردند·کی بنشیند دگر بالای مستان
  11. 11 شنیدم چرخ گردون را که می گفت·منم یک لقمه از حلوای مستان
  12. 12 شنیدم از دهان عشق می گفت·منم معشوقه زیبای مستان
  13. 13 اگر گویند ماه روزه آمد·نیابی جام جان افزای مستان
  14. 14 بگو کان می ز دریاهای جان است·که جان را می دهد سقای مستان
  15. 15 همه مولای عقلند این غریب است·که عقل آمد که من مولای مستان
  16. 16 چو فرمان موقع داشت رویش·کشید ابروی او طغرای مستان
  17. 17 همه مستان نبشتند این غزل را·به خون دل ز خون پالای مستان

ganjoor: sh1900 · public domain