দিওয়ান-এ শামস গজল ২৩৯৫ শের ৬ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۹۵

  1. بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را آنگه بکرد سجده بوسید آستانه

G2395:6

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه·برداشته ربابی می‌زد یکی ترانه
  2. 2 با زخمهٔ چو آتش می‌زد ترانه خوش·مست و خراب و دلکش از بادهٔ مغانه
  3. 3 در پردهٔ عراقی می‌زد به نام ساقی·مقصود باده بودش ساقی بُدش بهانه
  4. 4 ساقی ماه رویی در دست او سبویی·از گوشه‌ای درآمد بنهاد در میانه
  5. 5 پر کرد جام اول زان بادهٔ مُشَعَل·در آب هیچ دیدی کآتش زند زبانه
  6. 6 بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را·آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
  7. 7 بستد نگار از وی اندرکشید آن می·شد شعله‌ها از آن می بر روی او دوانه
  8. 8 می‌دید حسن خود را می‌گفت چشم بد را·نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه

ganjoor: sh2395 · public domain