দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৯৫› শের ৮ ← পূর্ববর্তী
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۹۵
- میدید حسن خود را میگفت چشم بد را نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه
G2395:8
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 دیدم نگار خود را میگشت گرد خانه·برداشته ربابی میزد یکی ترانه
- 2 با زخمهٔ چو آتش میزد ترانه خوش·مست و خراب و دلکش از بادهٔ مغانه
- 3 در پردهٔ عراقی میزد به نام ساقی·مقصود باده بودش ساقی بُدش بهانه
- 4 ساقی ماه رویی در دست او سبویی·از گوشهای درآمد بنهاد در میانه
- 5 پر کرد جام اول زان بادهٔ مُشَعَل·در آب هیچ دیدی کآتش زند زبانه
- 6 بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را·آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
- 7 بستد نگار از وی اندرکشید آن می·شد شعلهها از آن می بر روی او دوانه
- 8 میدید حسن خود را میگفت چشم بد را·نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه
ganjoor: sh2395 · public domain