দিওয়ান-এ শামস› গজল ৭৭৯› শের ৯ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۷۷۹
- دل آواره اگر از کرمت بازآید قصه شب بود و قرص مه و اشتر و کرد
G779:9
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد·همه شب دیده من بر فلک استاره شمرد
- 2 خوابم از دیده چنان رفت که هرگز ناید·خواب من زهر فراق تو بنوشید و بمرد
- 3 چه شود گر ز ملاقات دوایی سازی·خستهای را که دل و دیده به دست تو سپرد
- 4 نه به یک بار نشاید در احسان بستن·صافی ار میندهی کم ز یکی جرعه درد
- 5 همه انواع خوشی حق به یکی حجره نهاد·هیچ کس بیتو در آن حجره ره راست نبرد
- 6 گر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبین·آنک کوبد در وصل تو کجا باشد خرد
- 7 آستینم ز گهرهای نهانی پر دار·آستینی که بسی اشک از این دیده سترد
- 8 شحنه عشق چو افشرد کسی را شب تار·ماهت اندر بر سیمینش به رحمت بفشرد
- 9 دل آواره اگر از کرمت بازآید·قصه شب بود و قرص مه و اشتر و کرد
- 10 این جمادات ز آغاز نه آبی بودند·سرد سیرست جهان آمد و یک یک بفسرد
- 11 خون ما در تن ما آب حیاتست و خوش است·چون برون آید از جای ببینش همه ارد
- 12 مفسران آب سخن را و از آن چشمه میار·تا وی اطلس بود آن سوی و در این جانب برد
ganjoor: sh779 · public domain