Čitaj› Knjiga 1› Objašnjenje da su ove razlike u vanjskom putu, a ne u suštini puta› Bejt 511
M1:511 — صدهزاران بحر و ماهی در وجود / سجده آرد پیش آن اکرام و جود
M1:511
Značenje · به زبانِ تو — Tvoj jezik · AI
تمام موجودات عالم، چه بزرگ و چه کوچک، در برابر بخشندگی و کرم بینهایت خداوند خاضع و تسلیم هستند.
مولانا پس از به کار بردن تمثیل ماهی و دریا برای بیان نسبت مخلوق و خالق، گویی از نارسایی این تمثیل خود آگاه میشود و یک گام فراتر میرود. او در بیت پیشین میپرسد که اصلاً ماهی و دریا چه هستند که بخواهند مثالی برای خداوند باشند؟ این بیت پاسخ آن پرسش است.
منظور این است که نه فقط یک دریا، بلکه تمام دریاها و ماهیهای عالم وجود، یعنی کل کائنات با تمام عظمت و کثرتشان، خود مخلوق و نیازمند آن «کرامت و بخشندگی» مطلق هستند. همهٔ موجودات، از جمله همان دریا که نماد وحدت و زندگی بود، در پیشگاه لطف و جود الهی سجده میکنند و هستی خود را از او میگیرند. در واقع، خداوند نه خودِ دریا، بلکه آفرینندهٔ همهٔ دریاها و ماهیهاست. او منشأ اصلی و نهایی هر کرم و بخششی است که در عالم دیده میشود. باران، خورشید، و زمین حاصلخیز که در ابیات بعدی میآید، همگی جلوههایی از همین «اکرام و جود» ازلی هستند.
- اکرام
- گرامی داشتن، بخشندگی، کرامت
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- آرد
- میآورد (شکل قدیمی فعل آوردن)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.