Čitaj› Knjiga 3› Objašnjenje da je izgovaranje 'Allah' isto što i Allahov odgovor 'Odazivam se'› Bejt 221
M3:221 — که بیا مهمان ما ای روشنی / خانه آن تست و تو آن منی
M3:221
Značenje · به زبانِ تو — Tvoj jezik · AI
این بیت، کلام فریبنده‌ی دنیاست که با تملق و وعده‌های جذاب، سالک را به سوی خود می‌خواند و ادعا می‌کند که همه چیز برای او مهیاست و او متعلق به همین دنیاست.
این بیت بخشی از سخنان «غول» است؛ موجودی خیالی که در بیابان‌ها مسافران را با صدایی آشنا فریب می‌دهد و از راه به در می‌کند. در اینجا، غول نماد دنیا و تعلقات آن است که سالکِ راه حقیقت را به خود می‌خواند.
کلام او بسیار جذاب و فریبنده است. با عبارت «ای روشنی»، سالک را ستایش می‌کند و به او احساس ارزشمندی می‌دهد. سپس با گفتن «خانه آنِ توست»، احساس مالکیت و راحتی را به او القا می‌کند و در نهایت با جملهٔ «تو آنِ منی»، او را به دایرهٔ تعلقات خود می‌کشد و ادعای مالکیت بر وجود او می‌کند. این اوج فریبندگی دنیاست: ابتدا تو را ارزشمند می‌خواند، سپس امکاناتش را در اختیارت می‌گذارد و در آخر، تو را برده و مملوک خود می‌سازد.
مولانا این بیت را به عنوان نمونه‌ای از «چرب و نوش و دام‌های این سرا» (دام‌های این دنیا) می‌آورد و بلافاصله در بیت‌های بعدی، راه مقابله با این وسوسه را نشان می‌دهد که همان «حزم» یا دوراندیشی است. سالکِ هوشیار باید با بهانه‌های مختلف مانند بیماری یا داشتن قرار دیگر، از این مهمانی فریبنده دوری کند، زیرا می‌داند که این دعوت، دامی برای به اسارت کشیدن اوست.
- روشنی
- موجودی نورانی، فرد ارزشمند و درخشان (در اینجا، تملق و ستایش فریبنده است)
- آنِ
- متعلق به، مالِ
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.