Čitaj› Knjiga 6› Priča o čovjeku koji je sanjao da će ono što traži od bogatstva biti ispunjeno u Egiptu, tamo je blago u toj i toj četvrti, u toj i toj kući. Kada je došao u Egipat, neko mu je rekao: "Sanjao sam da je blago u Bagdadu, u toj i toj četvrti, u toj i toj kući." Spomenuo je ime četvrti i kuće tog čovjeka. Taj je čovjek shvatio da je spominjanje blaga u Egiptu bilo da ga uvjere da ne treba tražiti izvan svoje kuće, ali da se to sigurno i potvrđeno blago ne može naći osim u Egiptu.› Bejt 4204
M6:4204 — مال میراثی ندارد خود وفا / چون بناکام از گذشته شد جدا
M6:4204
Značenje · به زبانِ تو — Tvoj jezik · AI
La riqueza heredada no perdura, ya que fue separada contra su voluntad de su dueño anterior, quien ha muerto.
Este verso inicia la historia del hombre de Bagdad que busca un tesoro. Rumi establece su condición inicial: era un heredero que despilfarró toda su fortuna. El dístico ofrece una razón mística y psicológica para esto: la riqueza heredada carece de vafā (lealtad, fidelidad).
La imagen es poderosa: la fortuna fue separada de su dueño original «a la fuerza» o «contra su voluntad» (bā-nākām), es decir, por la muerte. Esta riqueza, arrancada de su antiguo amo, no siente apego por el nuevo. No es «leal» porque no fue ganada a través del esfuerzo y el mérito del heredero. Como no le costó nada, él no comprende su valor y la malgasta fácilmente.
En un nivel más profundo, Rumi contrasta dos tipos de riqueza: la material y heredada, que es efímera y desleal, y la espiritual, que es el verdadero «tesoro» que el hombre finalmente descubre dentro de sí mismo. La pérdida de la primera es el catalizador necesario para que comience la búsqueda de la segunda. El dinero que se va sin esfuerzo presagia un viaje en el que el verdadero tesoro solo se encontrará a través de la tribulación y el autoconocimiento.
- وفا
- Lealtad, fidelidad, constancia. Un concepto central en la ética y el misticismo persa, que describe la cualidad de cumplir una promesa o mantener un vínculo, ya sea con un amigo, un amante o con Dios.
- بناکام
- Adverbio que significa 'contra la propia voluntad', 'a disgusto', 'a la fuerza'. Se compone de 'ba-' (con) y 'nākām' (deseo insatisfecho, fracaso). Aquí describe la separación de la riqueza de su dueño fallecido como un acto involuntario y trágico.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.