Divan Šemsa› Gazel 1355› Bejt 5 ← prethodno · sljedeće →

Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۱۳۵۵

  1. دهان ببند ز حال دلم که با لب دوست خدای داند کو را چه واقعه‌ست و چه حال

G1355:5

Tvoj jezik

Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:

Tumačenje ovog bejta

Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:

Cijeli gazel ↗

  1. 1 دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال·برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال
  2. 2 ستاره‌ها بنگر از ورای ظلمت و نور·چو ذره رقص کنان در شعاع نور جلال
  3. 3 اگر چه ذره در آن آفتاب درنرسد·ولی ز تاب شعاعش شوند نور خصال
  4. 4 هر آن دلی که به خدمت خمید چون ابرو·گشاد از نظرش صد هزار چشم کمال
  5. 5 دهان ببند ز حال دلم که با لب دوست·خدای داند کو را چه واقعه‌ست و چه حال
  6. 6 مکن اشارت سوی دلم که دل آن نیست·مپر به سوی همایان شه بدان پر و بال
  7. 7 جراحت همه را از نمک بود فریاد·مرا فراق نمک‌هاش شد وبال وبال
  8. 8 چو ملک گشت وصالت ز شمس تبریزی·نماند حیله حال و نه التفات به قال

ganjoor: sh1355 · public domain